Catalogue des textes en ligne
|
|
|
Hippocrate. Antonii Musae Brasavoli medici ferrariensis in octo libros aphorismorum Hippocratis et Galeni, Commentaria et Annotationes |
|
Bâle : Froben, 1541.
|
|
|
|
Nombre de pages : 1307 1-1000
|
[sans numérotation] [Page de titre]
| [sans numérotation] [Ex-libris]
| [sans numérotation] Ad serenissimum atque invictissimum Henricum Britanniae Regem, Antonius Musa Brasavolus medicus Ferrariensis
| [sans numérotation] Authores antiqui quorum meminit Galenus in his Commentariis
| [sans numérotation] Ad illustrem Galeatium Gonzagam Antonius Musa Brasavolus
| 1 Antonii Musae Brasavoli medici Ferrariensis in primum librum Aphorismorum Hippocratis & Galeni, Commentaria & Annotationes
| 3 Id est, Hippocratis Coi Aphorismi. Antonii Musae Brasavoli Commentarium
| 5 Hippocratis Aphorismorum Liber primus. Aphorismus primus. Vita breuis, ars uerò longa, occasio autem praeceps, experimentum periculosum, iudicium difficile. ... Antonii Musae Brasavoli Commentarium
| 13 Galeni Pergameni in Aphorismos Hippocratis Liber primus Nicolao Leoniceno Vicentino interprete
| 15 Antonii Musae Brasavoli Annotationes in Commentarium Galeni
| 19 Aphorismus II. In perturbationibus uentris, & uomitibus spontinis, si talia purgentur qualia purgari oportet, confert, & leuiter ferunt: sin minus, contra. ... Brasavolus
| 25 Galenus
| 27 Aphorismus III. Habitus exercitatorum qui ad summum bonitatis attingunt, periculosi si in extremo constiterint: neque enim possunt in eodem permanere, neque quiescere, quum uerò non quiescant, neque possunt proficere in melius. ... Brasavolus
| 33 Galenus
| 36 Aphorismus IIII. Victus tenuis, atque exquisitus, in morbis quidem longis semper, in acutis uerò, in quibus non conuenit, periculosus.
| 41 Aphorismus V. In tenui uictu aegri delinquunt, quo fit ut magis laedantur.
| 45 Aphorismus VI. Extremis morbis, extrema exquisitè remedia optima sunt
| 47 Aphorismus VII. Ubi morbus peracutus est, statim extremos habet labores, & extremè tenuissimo uictu utendum est:
| 51 Aphorismus VIII. Quando morbus in suo uigore constiterit, tunc uictu tenuissimo utendum est
| 53 Aphorismus IX. Coniectari autem oportet, a, aeger cum uictu sufficiat perdurare, donec morbus consistat, & nunquid prius ille deficiat, nec possit cum uictu perdurare, uel morbus ante deficiat atque hebetescat
| 54 Aphorismus X. Quibus igitur statim morbus consistit, his statim tenuis uictus adhibendus est:
| 56 Aphorismus XI. In accessionibus abstinere oportet: nam cibum dare nocuum est, & quibus per circuitum fiunt accessiones in ipsa accessione abstinere oportet
| 59 Aphorismus XII. Accessiones uerò, & constitutiones, morbi indicabunt, & anni tempora, & circuituum successiua incrementa, siue quotidie, siue alternis diebus, siue per maiora interualla fiant.
| 71 Aphorismus XIII. Senes facillime ieiunium ferunt, secundo loco qui aetatem consistentem habent, minus adulescentes: omnium minime pueri, praesertim qui inter ipsos sunt uiuidiores
| 77 Aphorismus XIIII. Qui crescunt, plurimum habent calidi innati.
| 86 Aphorismus XV. Ventres hyeme, & uere natura calidissimi sunt, & somni longissimi, quare per ea tempora alimenta copiosiora sunt exhibenda.
| 95 Aphorismus XVI. Victus humidus febricitantibus omnibus confert, maximè uero pueris, & alijs qui tali uictu uti consueuerunt
| 99 Aphorismus XVII. Et quibus semel, aut bis, & quibus plurà ne, an pauciora particulatim oporteat afferre, considerandum. Condonandum autem aliquid tempori, aetati, & consuetudini
| 103 Aphorismus XVIII. Aestate & autumno cibos difficillime ferunt, hyeme facillime. Secundum locum uer habet
| 106 Aphorismus XIX. Iis qui per circuitus accessionem habent, nihil dare oportet, neque cogere, sed subtrahere adiectioni ante iudicationes
| 108 Aphorismus XX. Quae iudicantur, & iudicata sunt integrè, neque mouere, neque nouare aliquid, siue medicamentis, siue aliter iritando, sed sinere
| 110 Aphorismus XXI. Quae ducere oportet, quò maxime natura uergit per loca conferentia, eo ducere
| 112 Aphorismus XXII. Concocta medicari, atque mouere, non cruda, modo non turgeant, plurima uerò non turgent
| 122 Aphorismus XXIII. Deiectiones non multitudine sunt aestimandae, sed si talia deijciantur, qualia conueniunt, & aegri facile tolerant.
| 125 Aphorismus XXIIII. In acutis passionibus raro, & in principijs medicinis purgantibus uti, & hoc cum praemeditatione faciendum
| 129 Aphorismus XXV. Si qualia oportet purgari purgentur, confert, & facile ferunt: si contrà, difficulter
| 131 Ad magnificum D. Bartholomaeum Prosperum illustrissimi Ducis Ferrariae a secretis, Antonius Musa Brasavolus
| 132 Antonii Musae Brasavoli medici Ferrariensis in secundum librum Aphorismorum Hippocratis & Galeni, Commentaria & Annotationes. Aphorismus primus. In quo morbo somnus laborem facit, mortale: si uerò iuuat, non mortale. Brasavolus
| 133 Galenus
| 134 Brasavolus
| 135 Aphorismus II. Ubi somnus delirium sedat, bonum
| 136 Aphorismus III. Somnus, atque uigilia, utraque si modum excesserint, malum
| 139 Aphorismus IIII. Non satietas, non fames, neque aliud quidquam, quod modum naturae excesserit
| 141 Aphorismus V. Spontaneae lassitudines morbos praenunciant
| 144 Aphorismus VI. Quicunque dolentes parte aliqua corporis, omnino dolorem non sentiunt, his mens aegrotat
| 146 Aphorismus VII. Quae longo tempore extenuantur corpora, lente reficere oportet: quae uerò breui, breuiter
| 148 Aphorismus VIII. Si à morbo cibum assumens quis non corroboratur, pluri alimento corpus uti significatur.
| 153 Aphorismus IX. Corpora cum quipiam purgare uoluerit, oportet fluida facere
| 157 Aphorismus X. Non pura corpora, quanto plus nutries, tanto magis laedes
| 160 Aphorismus XI. Facillus est impleri potu, quàm cibis
| 163 Aphorismus XII. Quae relinquuntur in morbis post iudicationem, recidiuas facere consueuerunt
| 167 Aphorismus XIII. Quibuscunque crisis, idest iudicatio fit, his nox grauis ante accessionem. Quae uerò subsequitur, magna ex parte leuior existit
| 171 Aphorismus XIIII. In profluuijs alui, mutationes excrementorum iuuant, nisi ad mala mutatio fiat
| 173 Aphorismus XV. Ubi fauces aegrotant, ad tubercula nascuntur in corpore, excretiones inspicere oportet.
| 177 Aphorismus XVI. Ubi fames, laborandum non est
| 181 Aphorismus XVII. Ubi cibus praeter naturam plus ingestus est, hic morbum facit, ostendit autem sanatio
| 190 Aphorismus XVIII. Eorum, quae uniuersim, & uelociter nutriunt, ueloces quoque fiunt excretiones
| 207 Aphorismus XIX. Acutorum morborum non omnino sunt certae praenuntiationes aut salutis aut mortis
| 212 Aphorismus XX. Quibus iuuenibus adhuc aluus humecta est, his senescentibus exiccatur. Quibus uerò iuuenibus adhuc aluus sicca est, his senescentibus humectatur
| 225 Aphorismus XXI. Famen, thorexis (idest uini potio) soluit
| 232 Aphorismus XXII. Quicunque morbi ex repletione fiunt, curat euacuatio: et quicunque ex euacuatione, repletio, & aliorum contrarietas
| 239 Aphorismus XXIII. Acuti morbi in quatuordecim diebus iudicantur
| 244 Aphorismus XXIIII. Septenorum quartus est index. Alterius septimanae octauus principium. Ets autem & undecimus contemplabilis.
| 257 Aphorismus XXV. Aestiuae quartanae magna ex parte breues, autumnales longae, & maxime quae hyemem attingunt
| 260 Aphorismus XXVI. Febrem conuulsioni superuenire melius est, quàm febri conuulsionem
| 265 Aphorismus XXVII. His qui non ex ratione leuius se habent, non oportet fidere: neque multum formidare mala quae praeter rationem eueniunt. Plurima enima talia stabilia non sunt, neque multum durare, & permanere consueuere
| 267 Aphorismus XXVIII. Febricitantium non omnino leuiter, permanere corpus, & nihil minui, uel etiam plus quàm ratio postulat, contabescere malum.
| 272 Aphorismus XXIX. Quum morbi inchoant, si quid mouendum uidetur, moue: quum uerò consistunt, ac uigent, melius est quietem habere
| 276 Aphorismus XXX. Circa initia & fines; omnis imbecilliora, quum uerò consistunt, fortiora
| 277 Aphorismus XXXI. Eius qui ex aegritudine bene cibatur, nihil proficere corpus, malum
| 279 Aphorismus XXXII. Omnes ferè qui male se habent circa initia bene cibati, neque quicquàm proficientes, circa finem rursus cibum non appetunt.
| 281 Aphorismus XXXIII. In quouis morbo mente constare, & bene se habere ad illa quae offeruntur, bonum: contrà à uero se habere, malum
| 284 Aphorismus XXXIIII. In morbis minus periclitantur, quorum naturae aut aetati, aut habitui, aut tempori magis congruit morbus, quàm quibus secundum nihil istorum congruit
| 288 Aphorismus XXXV. In quouis morbo partes ad umbilicum, & imum uentrem attinentes, crassitudinem habere melius est.
| 293 Aphorismus XXXVI. Qui salubritatem corporis habent, per medicamenta euacuati cito exoluuntur & qui prauo utuntur cibo
| 295 Aphorismus XXXVII. Qui bene se habent corpore, difficulter ferunt medicationes
| 297 Parum deterior potus, aut cibus, suauior autem, melioribus quidem, sed minus suauibus, est praeferendus
| 299 Aphorismus XXXIX. Seniores iuuenibus plurimum aegrotant minus. Qui uero morbi ipsis accidunt longi, maxima ex parte comitantur ad mortem
| 302 Aphorismus XL. Raucedines & grauedines, in ualde senibus coctionem non admittunt
| 306 Aphorismus XLI. Qui frequenter, ac fortiter absque causa manifesta exoluuntur, de repente moriuntur
| 309 Aphorismus XLII. Soluere morbum, quem apoplexiam uocant, fortem, impossibile, debilem uero, non facile
| 315 Aphorismus XLIII. Strangulati, ac dissoluti, nondum mortui, non referuntur, quibus spuma circa os fuerit
| 320 Aphorismus XLIIII. Qui natura admodum crassi sunt, citius intereunt, quàm qui graciles
| 323 Aphorismus XLV. Quicunque iuuenes morbo comitiali laborant, mutatione maximè aetatis, & temporum, & locorum, & uictuum quoque liberantur
| 297 Aphorismus XLVI. Duobus doloribus simul eundem locum infestantibus, uehementior alterum obscurat
| 330 Aphorismus XLVII. Dum pus conficitur, dolores, ac febres accidunt magis quàm iam confecto
| 335 Aphorismus XLVIII. In omni corporis motu ubi laborare coeperit, quies statim lassitudinem aufert
| 336 Aphorismus XLIX. Qui consueti solitos labores ferre, & si fuerint imbecilles, & senes, non consuetis, fortibus, atque iuuenibus, facilius ferunt
| 339 Aphorismus L. Quae ex longo tempore consueta sunt, & si deteriora sunt, insuetis minus molestare solent. Oportet igitur ad insueta permutari
| 342 Aphorismus LI. Plurimum, atque repente euacuare, uel replete, uel calefacere, uel refrigerate, siue quouis alio modo corpus mouere, periculosum.
| 345 Aphorismus LII. Omnia secundum rationem facienti, si non succedat secundum rationem, non est transeundum ad aliud, stante eo quod à principio uisum est
| 347 Aphorismus LIII. Quicunque aluos humidas habent, siquidem iuuenes fuerint, melius commutant his qui siccas habent.
| 348 Aphorismus LIIII. Magnitudo corporis iuuentae quidem nec indecens, neque illiberalis. Senectae uero inutilis, & deterior paruitate
| 351 Ad magnificum virum Alexandrum Guarinum illustrissimi Herculis Ducis Ferrariae à secretis, Antonius Musa Brasavolus
| 352 Antonii Musae Brasavoli medici Ferrariensis in tertium librum Aphorismorum Hippocratis & Galeni, Commentaria & Annotationes. Galenus
| 353 Brasavolus. Aphorismus primus. Mutationes temporum potissimum pariunt morbos, & in quibusdam temporibus magnae mutationes, aut frigoris, aut caloris, & alia pro ratione, eodem modo
| 357 Galenus. Brasavolus
| 359 Aphorismus secundus. Naturarum, hae quidem ad aestatem, hae uerò ad hyemem, bene, malè, ue se habent
| 361 Aphorismus tertius. Morbi quoque alij ad alia bene uel male se habent, & quaedam aetates ad tempora & loca & uictus genera
| 364 Aphorismus quartus. In temporibus, quando eodem die modo calor, modo frigus fit, autumnales morbos expectare oportet
| 365 Aphorismus quintus. Austri auditum hebetantes, caliginosi, caput grauantes, pigri, dissoluentes.
| 379 Aphorismus VI. Quando aestas fit ueri similis, sudores in febribus multos expectare oportet
| 382 Aphorismus VII. In siccitatibus febres acutae fiunt, & si annus magna ex parte talis fuerit, qualem fecerit constitutionem, tales plurimum morbos oportet expectare
| 386 Aphorismus VIII. In constantibus temporibus, cum tempestiue tempestiua redduntur, morbi constantes, & boni iudicij fiunt: in inconstantibus autem inconstantes, & mali iudicij
| 389 Aphorismus IX. Autumno morbi acutissimi, atque exitiales maxima ex parte, uer uero saluberrimum, & minime exitiale
| 393 Aphorismus X. Autumnus tabidis malus
| 396 Aphorismus XI. De temporibus, si quidem hyems sicca, & aquilonia fierit, uer uero pluuiosum, & australe, necesse est, aestate febres acutas, & lippitudines (Graeci ophthalmias uocant) & intestinorum difficultates fieri, praecipue uero mulieribus, & uiris qui natura sunt humidiores
| 406 Aphorismus XII. Si uero hyems Australis, a pluuiosa, & serena fuerit: uer autem siccum, & Aquilonium, mulieres, quibus partus ad uer inest, ex quacunque occasione abortiunt: quae uero parient, imbecilles, & morbidos infantes pariunt.
| 417 Aphorismus XIII. Si uerò aestas sicca fuerit, & Aquilonia, autumnus uerò pluuiosus, & Australis, dolores capitis ad hyemem fiunt, & tusses, raucedines, atque grauedines, quibusdam autem & tabes
| 424 Aphorismus XIIII. Si uero aquilonius, & siccus, his qui naturam habent humidiorem, & mulieribus confert: reliquis autem erunt lippitudines siccae, & febres acutae, & grauedines: nonnullis uero & atra biles
| 433 Aphorismus XV. Ex anni autem constitutionibus, quod in totum dixerim, siccitates imbribus sunt salubriores, & minus mortiferae
| 436 Aphorismus XVI. Morbi in pluuiarum multitudine, magna ex parte fiunt, febres longae, alui profluuia, putredines, morbi comitiales, & attoniti, quos apoplexis Graeci uocant & anginae.
| 445 Aphorismus XVII. Quotidianae autem constitutiones, aquiloniae quidem corpora densant, contendunt, & bene mobilia, coloratiora, & melius audientia faciunt, & aluos exiccant, oculos mordent, & si pectus dolor aliquis obsederit, dolorem augent:
| 451 Aphorismus XVIII. Per tempora anni, uere quidem & pruima aestate pueri, & qui hos sequuntur aetate, optime degunt, & sani sunt maxime.
| 455 Aphorismus XIX. Morbi, omnes quidem in omnibus temporibus fiunt; quidam uerò magis in quibusdam ipsorum, & fiunt, & excitantur
| 456 Aphorismus XX. Uere etenim furores & atrae biles & morbi comitiales & profluuia sanguinis & anginae & grauedines & raucedines & leprae & tusses & impetigines & uitiligines & pustulae ulcerosae plurimae & tubercula & articulorum dolores
| 467 Aphorismus XXI. Aestate autem nonnulli horum, & febres continuae & ardentes & tertianae febres & quartanae & uomitus & alui profluuia & lippitudines oculorum & aurium dolores & oris ulcerationes, genitalium putredines & sudamina
| 472 Aphorismus XXII. Autumno uero & plurimi, uel aestiui morbi fiunt, & febres quartanae, & erraticae, & lienes, aquae inter cutem, & tabes, & stillicidia urinae, & difficultates intestinorum, & leuitates intestinorum, & coxendicum dolores, & anginae, & anhelationes (quas Graeci asthmata uocant) ilei, morbi comitiales, furores, atrae biles
| 479 Aphorismus XXIII. Hyeme uero morbi laterales, & pulmonis inflammationes, grauedines, atque raucedines, tusses, dolores pectoris, & laterum, atque lumborum, capitis dolores, uertigines, & apoplexiae
| 482 Aphorismus XXIIII. In aetatibus autem talia contingunt: paruis, & nuper natis puerulis oris ulcera (quae aphthae uocantur) uomitus, tusses, uigiliae, pauores, umbilici inflammationes, aurium humiditates
| 489 Aphorismus XXV. In progressu uero cum iam dentire incipiunt, gingiuarum prurigines, febres, conuulsiones, alui profluuia, & maxime cum caninos edunt dentes, & his praesertim pueris qui crassissimi sunt, & aluos duras habent
| 494 Aphorismus XXVI. Quum uerò iam magis adoleuerint, tonsillae, & uertebrae, quae in occipitio ad interiora luxationes, crebri anhelitus, quos Graeci asthmata uocant, calculi, lumbrici rotundi, ascarides, uerrucae, quas Graeci acrochordonas uocant, satyriae, strumae, & alia tubercula, sed praecipue antedicta
| 508 Aphorismis XXVII. Grandioribus autem & iam accedentibus ad pubertatem, plurima ex his & febres diuturnae magis, & ex naribus profluuia sanguinis
| 511 Aphorismus XXVIII. Plurimae autem passiones puerulis iudicantur, nonnullae quidem in quadraginta diebus, nonnullae in septem mensibus, nonnullae uero in anis septem, quaedam uero iam ad pubem eccedentibus.
| 512 Aphorismus XXIX. Adilescentibus autem sanguinis sputiones, tabes, febres acutae, morbus comitialis, & alij, sed praecipue antedicti
| 518 Aphorismus XXX. Ultra hanc aetatem asthma, idest creber anhelitus, morbi laterales, pulmonis inflammationes, lethargi, phrenetides, ardores, diuuturna profluuia, cholerae, difficultates intestinorum, leuitates intestinorum, haemorrhoides
| 527 Aphorismus XXXI. Senibus spirandi difficultates, destillationes cum tusse, urinae stillicidia, urinae difficultates, articulorum dolores, renum passiones, uertigines, apoplexiae, mali habitus, pruritus totius corporis, uigiliae, alui, oculorum, & anrium humiditates, uisus obtusus, glaucedines, auditus graues
| 535 Ad magnificum Alphonsinum trottum equitem Hierosolymitanum Antonius Musa Brasavolus
| 536 Antonii Musae Brasavoli medici Ferrariensis in quartum librum Aphorismorum Hippocratis & Galeni, Commentaria & Annotationes. Aphorismus I. Utero gerentes sunt medicandae, si materia turget, quarto mense, & usque ad septimum, sed has minus. Iuniora autem, & seniora uereri oportet. Brasavolus
| 543 Galenus. Brasavolus
| 544 Aphorismus II. In medicationibus talia educere è corpore, qualia & sponte prodeuntia, utilia: quae uerò contrario modo produent, cohibere oportet
| 553 Aphorismus III. Si qualia oportet purgari, purgentur, confert, & leuiter ferunt: contraria uerò grauiter
| 554 Aphorismus IIII. Medicari aestate superiores magis, hyeme uerò inferiores
| 557 Aphorismus V. Sub cane, & ante canem difficiles sunt medicationes
| 561 Aphorismus VI. Graciles, & facile uomentes, purgare superius, cauentes hyemem
| 562 Aphorismus VII. Uomentes uero difficulter & mediocriter bene carnosos, per inferiora, cauentes aestatem
| 564 Aphorismus VIII. Tabidos uerò cauentes, ad superiores purgationes
| 565 Aphorismus IX. Melancholicos plenius inferiores, eadem ratione, contraria apponentes
| 567 Aphorismus X. Medicari in ualde acutis, si materia turget eadem die. Tardare enim in talibus malum est
| 569 Aphorismus XI. Quibus tormina, & circa umbilicum labores, & lumborum dolor, qui neque à medicamento, neque aliter soluitur, in aquam intercutem siccam firmatur
| 574 Aphorismus XII. Quorum alui intestinorum leuitate laborant, hyberno tempore supra purgari malum
| 577 Aphorismus XIII. Ad helleboros qui non facile supra purgantur, eorum corpora ante potionem pluri cibo, atque quiete humectanda sunt
| 582 Aphorismus XIIII. Cum biberit quis helleborum, ad motiones quidem corporum ducere magis, ad somnos uero atque quietem minus. Indicat autem nauigatio, turbari motione corpus
| 585 Aphorismus XV. Cum uolueris magis ducere helleborum, moue corpus: cum uero sistere, somnum facito, & non moueto
| 586 Aphorismus XI. Carnes sanas habentibus helleborus periculosus, facit enim conuulsionem
| 587 Aphorismus XVII. Si quis febrem non habens, abstineat à cibo, & cordis morsum, seu uertiginem patitur, & oris amaritudinem sentit, purgatione indigere per superiora significat
| 590 Aphorismus XVIII. Supra praecordia dolores, purgatione indigere per superiora, significant. Quicunque uerò inferiora molestant, per inferiora
| 592 Aphorismus XIX. Qui in medicamentis purgati, non sitiunt, non quiescunt prius quàm sitiant
| 594 Aphorismus XX. Non febricitantibus si tormina acciderint, & genuum grauitas, & lumborum dolor, purgare inferius oportere significatur
| 596 Aphorismus XXI. Deiectiones nigrae, qualis est sanguis niger, sponte uenientes, siue cum febre, siue sine febre, pessimae: & quanto colores magis praui fuerint plures, peius: cum medicamento uerò melius, & quanto colores plures non praui
| 601 Aphorismus XXII. Morbis quibuslibet incipientibus, si atra bilis, uel supra, uel infra exierit, letale
| 604 Aphorismus XXIII. Quibuscunque ex morbis acutis, aut diuturnis, uel uulneribus, siue quouis alio modo extenuatis, nigra bilis, siue uti sanguis niger de subter exierit, postridie moriuntur
| 606 Aphorismus XXIIII. Difficultas intestinorum, si ab atra bile inceperit, letalis est
| 608 Aphorismus XXV. Sanguis quidem supra, qualiscunque fuerit, malus, infra autem bonus est
| 611 Aphorismus XXVI. A difficultate intestinorum habito, si ueluti carunculae exeant, letale est
| 613 Aphorismus XXVII. Quibus in febribus sanguinis fluxerit multitudo, quacunque ex parte, cum reficiuntur, alui his humectantur
| 615 Aphorismus XXVIII. Quibus biliosae deiectiones, superueniente surditate cessant: & quibus surditas, superuenientibus biliosis deiectionibus cessat
| 616 Aphorismus XXIX. Quibus in febribus sexto die rigores fiunt, difficile iudicium sequitur
| 619 Aphorismus XXX. Quibuscunque accessiones fiunt, quacunque hora febris dimiserit, si eadem cras occupauerit, iudicium habent difficile
| 621 Aphorismus XXXI. Lassitudinem habentibus in febribus, in articulos, & circa maxillas potissimum abscessus fiunt
| 624 Aphorismus XXXII. Quibuscunque resurgentibus ex morbis si quid laborauerint, hic fiunt abscessus
| 626 Aphorismus XXXIII. Sed & si ante morbum aliqua parte doluerit; hic morbus firmatur
| 627 Aphorismus XXXIIII. Si à febre habito tumore non existente in faucibus, strangulatio repente superuenerit, letale est
| 632 Aphorismus XXXV. Si à febre habito collum peruertitur, & uix potest deuorare sine ullo tumore, letale est
| 635 Aphorismus XXXVI. Sudores febricitanti si inceperint, boni, & tertio die, & quinto, & septimo, & nono, & undecimo,
| 640 Aphorismus XXXVII. Frigidi sudores, cum acuta quidem febre mortem: cum mitiori autem, longitudinem morbi significant
| 643 Aphorismus XXXVIII. Qua parte corporis sudor est, ibi significat morbum
| 644 Aphorismus XXXIX. Et qua parte corporis calor, aut frigus, ibi morbus
| 645 Aphorismus XL. Et ubi in toto corpore mutationes, & si corpus refrigeratur, uel rursus calefiat, uel color alter ex altero fiat, longitudinum morbi significat
| 646 Aphorismus XLI. Sudor multus ex somno factus absque causa manifesta, corpus uti pluri cibo significat. Si uero cibum non accipienti hoc accidat, scire oportet quòd euacuatione indiget
| 648 Aphorismus XLII. Sudor multus, calidus, uel frigidus superfluens, frigidus magis, calidus minus, significat morbum
| 650 Aphorismus XLIII. Febres quaecunque non intermittentes, tertia die fortiores fiunt, magis periculosae. Quicunque autem modo intermiserint, periculum abesse significatur
| 653 Aphorismus XLIIII. Quibus febres longae, his tubercula, uel labores in articulis fiunt
| 654 Aphorismus XLV. Quibus tubercula, uel in articulis labores fiunt, hi pluribus utuntur cibis
| 656 Aphorismus XLVI. Si rigor incidat febre non deficiente, aegro iam debili, letale est
| 658 Aphorismus XLVII. Excreationes in febribus non intermittentibus, liuidae, cruentae, foetidae, omnes malae, & biliosae.
| 661 Aphorismus XLVIII. In febribus non intermittentibus: si partes exteriores frigidae, interiores uruntur, & sitim habeat, letale est
| 664 Aphorismus XLIX. In febre non intermittente, si labrum, uel oculus, uel nasus, uel supercilium peruertatur, uel non uideat, uel non audiat, iam debili existente corpore quicquid horum euenerit mors proxima est
| 666 Aphorismus L. Ubi in febre non intermittente difficultas spirandi, & delirium acciderit, letale
| 668 Aphorismus LI. In febribus abscessus, qui ad primas iudicationes non soluunt, longitudinem morbi significant
| 669 Aphorismus LII. Quicunque in febribus, uel in alijs morbis sponte illachrymant, nihil absurdum: qui uero non sponte, absurdius
| 671 Aphorismus LIII. Quibus circa dentes in febribus quidam lentores nascuntur, his fortes fiunt febres
| 672 Aphorismus LIIII. Quibus plurimum siccae tusses leuiter irritantes in febribus ardentibus fiunt, non multum siti infestantur
| 674 Aphorismus LV. Ex inguinum tumoribus, febres omnes malae, praeter diarias
| 676 Aphorismus LVI. Febricitandi sudor superueniens febre non deficiente, malum. Prorogatur enim morbus, & multam significat humiditatem
| 677 Aphorismus LVII. Qui à conuulsione, aut distentione neruorum tenetur, febre superueniente liberatur
| 679 Aphorismus LVIII. A febre ardente habito, rigore superueniente, solutio
| 682 Aphorismus LIX. Tertiana exquisita septenis circuitibus, quod longissimum est, iudicatur
| 685 Aphorismus LX. Quibus in febribus aures obsurduerunt, sanguis ex naribus fluens, aut aluus turbata soluit morbum
| 687 Aphorismus LXI. Febricitantem nisi diebus imparibus febris reliquerit, solet recidiuare
| 688 Aphorismus LXII. Quibus in febribus morbus regius ante diem septimum accidit, malum
| 692 Aphorismus LXIII. Quibus in febribus quotidie rigores fiunt, quotidie febres soluuntur
| 693 Aphorismus LXIIII. Quibus in febribus morbus regius septimo uel nono uel undecimo uel quarto decimo superuenerit, bonum, nisi dextrum ilium obduruerit: si uerò non, non bonum
| 695 Aphorismus LXV. In febribus circa uentriculum, & fortis aestus, & cordis morsus, uel dolor, malum
| 697 Aphorismus LXVI. In acutis febribus conuulsiones, & circa uiscera dolores fortes, malum
| 698 Aphorismus LXVII. In febribus, ex somnis timores, uel conuulsiones, malum
| 700 Aphorismus LXVIII. In febribus spiritus offendens, malum. Conuulsionem enim significat
| 702 Aphorismus LXIX. Quibus urinae crassae, grumosae, paucae, non sine febre, multitudo ueniens ex his tenuis iuuat: praecipue uerò tales ueniunt quibus ab initio, uel breui sedimen inest
| 708 Aphorismus LXX. Quibus urinae perturbatae, quales sunt iumentorum, his dolor capitis uel adest, uel aderit
| 712 Aphorismus LXXI. Quibus septima iudicatur, his nubeculam habet quarta die urina rubeam, & alia ex ratione
| 716 Aphorismus LXXII. Quibus urinae albae, & perspicuae, malae praesertim si in delirantibus appareant
| 719 Aphorismus LXXIII. Quibus ilia suspensa murmurantia, lumborum dolore superueniente, his alui humectantur, nisi flatus erumpant, aut urinae multitudo proueniat, haec uero in febribus
| 722 Aphorismus LXXIIII. Quibus speratur abscessum futurum ad articulos, liberat ab abscessu urina multa crassa, & alba facta, qualis in laboriosis febribus quarto die quibusdam incipit fieri.
| 725 Aphorismus LXXV. Si sanguinem, aut pus mingat, aut renum uesicae exulcerationem significat
| 727 Aphorismus LXXVI. Quibus ion urina crassa existente, carunculae paruae, aut ueluti capilli una excunt, his à renibus excernitur
| 732 Aphorismus LXXVII. Quibus in urina crassa, furfurea quaedam simul exeunt, his uesica scabie laborat
| 735 Aphorismus LXXVIII. Quicunque sponte sanguinem mingunt, his à renibus uenulam ruptam significatur
| 738 Aphorismus LXXIX. Quibus in urinis arenosa subsistunt, his uesica laborat calculo
| 741 Aphorismus LXXX. Si sanguinem mingant, aut grumos, uel stillicidium urinae habeant, & dolor in imum incidat uentrem, & pectinem, & foemen, circa uesicam labor est
| 743 Aphorismus LXXXI. Si sanguinem aut pus minxerit, aut squamulas, & grauis odor adsit, uesicae exulcerationem significat
| 745 Aphorismus LXXXII. Quibus in urinaria fistula tubercula nascuntur, his suppuratione facta & eruptione, solutio
| 747 Aphorismus LXXXIII. Mictio noctu plurima facta, paruam significat deiectionem
| 749 Ad magnificum Comitem Alphonsum Calcagninum, Antonius Musa Brasavolus
| 750 Antonii Musae Brasavoli medici Ferrariensis in quintum librum Aphorismorum Hippocratis & Galeni, Commentaria & Annotationes. Aphorismus I. Conuulsio ex helleboro letalis est. Brasavolus
| 752 Galenus. Brasavolus
| 755 Aphorismus II. Conuulsio ex uulnere, letalis est
| 757 Aphorismus III. Ubi sanguis plurimus fluxerit, singultus aut conuulsio superueniens, malum
| 758 Aphorismus IIII. Ex superflua purgatione conuulsio, aut singultus superueniens, malum
| 760 Aphorismus V. Si ebrius quispiam repente obmutuerit, conuulsus moritur, nisi febre corripiatur: aut ubi ad horam peruenerit, qua soluuntur crapulae, uocem recuperet
| 764 Aphorismus VI. Quicunque à distentione corripiuntur, in quatuor diebus pereunt si uero has effugerint, sani fiunt
| 766 Aphorismus VII. Quibuscunque morbi comitiales fiunt ante puberatem, mutationem accipiunt: quibuscunque autem uigesimoguinto, commoriuntur
| 769 Aphorismus VIII. Quicunque morbo laterali laborantes in quatuordecim diebus non repurgantur, hi ad suppurationem uertuuntur
| 771 Aphorsimus IX. Tabs fiunt maximè aetatibus, à decimooctauo usque ad trigesimumquintum
| 773 Aphorismus X. Quicunque ab angina liberantur, his ad pulmonem uertitur, & in septem diebus pereunt: si uero has effugerint, suppurantur
| 774 Aphorismus XI. Qui tabe molestantur, si sputum, quod extussint, graue olet iniectum carbonibus, & capili à capite defluunt, lethale
| 777 Aphorismus XII. Quibuscunque tabe laborantibus capilli à capite defluunt, hi alui profluuio superueniente moriuntur
| 778 Aphorismus XIII. Quicunque spumosum sanguinem expuunt, his è pulmone eductio fit
| 780 Aphorismus XIIII. A tabe habito profluuium alui superueniens, letale
| 781 Aphorismus XV. Quicunque ex morbo laterali suppurantur, si in quadraginta diebus purgantur, à die à qua fit ruptio, liberantur: si uero non, ad tabem transeunt
| 783 Aphorismus XVI. Calidum ubi quis saepius eo utatur haec mala affert, carnium effoeminationem, neruorum incontinentiam, mentis torporem, profluuia sanguinis, animi defectionem, haec ad quae mors
| 786 Aphorismus XVII. Frigidum autem conuulsiones, distentiones, liuores, rigores febriles
| 789 Aphorismus XVIII. Frigidum inimicum ossibus, dentibus, neruis, cerebro, spinali medullae. Calidum uerò utile
| 790 Aphorismus XIX. Quaecunque refrigerata sunt, excalefacere oportet, exceptis his quibus sanguis fluit, aut fluxurus est
| 792 Aphorismus XX. Ulceribus, frigidum quidem mordax, cutem obdurat, dolorem insuppurabilem facit, liuorem obducit, rigores febriles, conuulsiones, distentiones
| 795 Aphorismus XXI. Est autem ubi in distentione sine hulceratione, iuuene bene carnoso, aestate media, frigidae aquae multa perfusio calorem reuocat: calor autem haec soluit
| 797 Aphorismus XXII. Calidum suppuratorium non in omni hulcere, magnum ad securitatem indicium, cutem mollit, estenuat, dolorem sedat: rigores, conuulsiones, & distentiones mitigat: & ex his quae ad caput attinet, eius soluit grauitatem.
| 804 Aphorismus XXIII. In his frigido utendum unde fluit sanguis au fluxurus est, non ad ipsa, sed circa ipsa unde influit, & quaecunque inflammationes uel inflamina ad rubrum & subcruentum sanguine recenti tendunt, nam ueteribus nigredinem affert.
| 807 Aphorismus XXIIII. Frigida qualis nix,& glacies, pectori inimica, tusses mouent, & sanguinem, & destillationes
| 809 Aphorismus XXV. Tumores articulorum, atque dolores absque hulcere, & podagricos quoque, atque conuulsa, horum plurima frigida aqua large effula leuat, & extenuat, soluitque dolorem nam modicus torpor dolorem soluit
| 812 Aphorismus XXVI. Aqua, quae cito calet, & cito refrigeratur, leuissima est
| 816 Aphorismus XXVII. Qui noctu bibere appetunt, his admodum sitientibus si superdormierint, bonum
| 818 Aphorismus XXVIII. Suffitus aromatum muliebria ducit, sapius uero & ad alia utilis esset, nisi capitis faceret grauitatem
| 822 Aphorismus XXIX. Grauidas purgare turgente materia à quarto mense usque ad septimum, minus uero has. ... / Aphorismus XXX. Mulierem utero gerentem capi ab aliquo morbo acuto, letale est
| 824 Aphorismus XXXI. Mulier utero gerens sanguine misso ex uena, abortit, & magis si foetus sit maior
| 825 Aphorismus XXXII. Mulieri sanguinem euomenti, menstruis erumpentibus, solutio
| 826 Aphorismus XXXIII. Menstruis deficientibus, sanguis ex naribus fluens, bonum
| 827 Aphorismus XXXIIII. Mulieri in utero gerenti si aluus plurimum profluat, periculum est ne abortiat
| 828 Aphorismus XXXV. Mulieri, quae uterinis molestatur, aut difficulter parit, superueniens sternutatio, bonum
| 831 Aphorismus XXXVI. Mulieri menses decolores, nec per idem semper tempus uenientes, purgationem indicant esse necessariam
| 834 Aphorismus XXXVII. Mulieri utero gerenti si mammae graciles repente fiant, aborit
| 836 Aphorismus XXXVIII. Mulieri utero gerenti, si altera mamma gracilis foat, geminos habenti, alterum abortit: & siquidem mamma dextra gracilis fiat, marem: si uero sinistra, foeminam
| 838 Aphorismus XXXIX. Si mulier, quae neque grauida est, neque peperit, lac habet, huic menstrua defecerunt
| 840 Aphorismus XL. Quibuscunque mulieribus ad mammas sanguis colligitur, furorem significat
| 842 Aphorismus XLI. Si uelis noscere an conceperit mulier, cum dormitura est, ei aquam mulsam potandam da, & si alui tormina patietur, concepit: si minus, non concepit
| 843 Aphorismus XLII. Mulier si marem concipit, bene colorata est: si uero foeminam, male colorata
| 845 Aphorismus XLIII. Si mulieris grauidae in utero sit erysipelas, letale / Aphorismus XLIIII. Quaecunque praeter naturam tenues existentes utero gerunt, abortiunt prius quàm crassescant
| 847 Aphorismus XLV. Quaecunque mediocriter corpora habentes abortiunt secundo aut tertio mense sine occasione manifesta, his acetabula uteri plena muccoris sunt, & non possunt ex pondere foetum continere, sed disrupmuntur
| 850 Aphorismus XLVI. Quaecunque praetre naturam crasse non concipiunt utero, his omentum os uteri comprimit, & prius quàm extenuentur, non concipiunt
| 851 Aphorismus XLVII. Si uterus in coxam uergens suppuratur, necesse est linamentum fieri
| 853 Aphorismus XLVIII. Foetus, mares quidem in dextris, foeminae uero in sinistris magis
| 856 Aphorismus XLIX. Ut secunda procidat, sternutatorio apposito, & nares apprehendito, & os
| 857 Aphorismus L. Mulieri si uelis menstrua cohibere, cucurbitulam quàm maximam ad mammas appone
| 859 Aphorismus LI. Quae utero gerunt, his uteri os comprimitur
| 860 Aphorismus LII. Mulieri utero gerenti, si lac multum è mammis effluat, foetum imbecillem significat: si uero mammae solidae fuerint, foetum significant saniorem
| 862 Aphorismus LIII. Quae corrupturae sunt foetus, his mammae extenuantur: si uero rursus durae fiant, dolor aut mammas, aut coxas, aut oculos, aut genua infestabit, & non corrumpent
| 866 Aphorismus LIIII. Quibus uteri durum est, his uteri os comprimi est necessarium
| 867 Aphorismus LV. Quaecunque utero gerentes à febribus corripiuntur, & fortiter calefiunt sine occasione manifesta, difficulter pariunt, & cum periculo, aut abortum facientes periclitantur
| 869 Aphorismus LVI. In fluxu muliebri si conuulsio & animi defectus aduenerit, malum
| 870 Aphorismus LVII. Si menstrua plura fiant, accidunt morbi, & si non fiant, ex utero morbi contingunt
| 873 Aphorismus LVIII. Recto intestino, aut utero inflammationem patiente, urinae stillicidium accidit, & renibus purulentis urinae aduenit stillicidium: hepati autem inflammationem patienti singultus aduenit
| 876 Aphorismus LIX. Si mulier non concipit, scire autem uelis si conceptura sit, pannis circum tectam desubter suffias, & si odor uideatur per corpus ire ad nares, & os, scito quod ipsa non ex seipsa sterilis est
| 878 Aphorismus LX. Si mulieri utero gerenti purgationes eant, impossibile est foetum esse sanum
| 880 Aphorismus LXI. Si mulieri cessent purgationes, neque rigor superueniat, & fastidia incidant, iudica ipsam in utero habere
| 882 Aphorismus LXII. Quaecunque frigidos, & spissos uteros habent, non concipiunt & quaecunque praehumidos uteros habent, non concipiunt extinguitur enim in eis genitura.
| 888 Aphorismus LXIII. Similiter autem & in maribus: aut enim propter corporis raritatem spiritus extra fertur, ut semen non transmittatur ad os,
| 891 Aphorismus LXIIII. Lac dare caput dolentibus, malum: malum uero & febricitantibus, & quibus ilia suspensa murmurant, & siticulosis: malum autem & quibus in febribus acutis biliosae sunt deiectiones, & quibus sanguinis multi deiectio facta est.
| 897 Aphorismus LXV. Quibus tumores in hulceribus apparent, non conuelluntur maxime, neque insaniunt.
| 902 Aphorismus LXVI. Si in uulneribus fortibus, & prauis tumor non appareat, ingens malum
| 903 Aphorismus LXVII. Molles boni, crudi uero mali
| 904 Aphorismus LXVIII. Dolenti partem capitis posteriorem, in fronte recta uena incisa prodest
| 906 Aphorismus LXIX. Rigores incipiunt mulieribus quidem ex lumbis magis, & per dorsum ad caput, sed & uiris parte corporis posteriore magis, quàm anteriore, ueluti femorum, cubiti. Sed & cutis rara, indicio autem est pilus
| 908 Aphorismus LXX. A quartanis capti, non admodum à conuulsionibus capiuntur. Si uero prius capiantur, & quartana superuenerit, liberantur
| 909 Aphorismus LXXI. Quibus cutes circumtenduntur aridae, & siccae, sine sudore moriuntur. Quibus uero laxae, & rarae, cum sudore moriuntur
| 911 Aphorismus LXXII. Qui regio morbo laborant, non multum uentosi sunt
| 913 Ad magnificum Iulium Boiardum Scandiani Comitem Antonius Musa Brasavolus
| 914 Antonii Musae Brasavoli medici Ferrariensis in sextum librum Aphorismorum Hippocratis & Galeni, Commentaria & Annotationes. Aphorismus I. In longis leuitatibus intestinorum, si ructus acidus fiat, qui prius non erat, signum bonum. Brasavolus
| 917 Galenus
| 919 Aphorismus II. Quibus nares natura humidiores, & genitura humidior, minus integra sanitate fruuntur. Quibus uero contraria, salubrius degunt
| 921 Aphorismus III. In longis difficultatibus intestinorum, inediae ex fastidio, malum: & cum febre, peius
| 923 Aphorismus IIII. Vulnera circumglabra, praua sunt
| 924 Aphorismus V. Dolores, qui sunt in lateribus, & pectoribus, atque alijs partibus, si multum differant, perdiscendum
| 926 Aphorismus VI. Renum & uesicae uitia in senioribus difficulter sanantur
| 928 Aphorismus VII. Dolores uentris sublimes, leuiores: cui uerò non sublimes, fortiores
| 929 Aphorismus VIII. Aqua intercutem laborantibus ulcera in corpore facta difficulter sanantur
| 930 Aphorismus IX. Latae pustulae non admodum pruriunt
| 931 Aphorismus X. Caput dolenti, & circum dolent, pus, uel aqua, uel sanguis effluens per nares, aut os, aut aures, morbum soluit
| 933 Aphorismus XI. Atra bile uexatis, & renum passionibus, haemorrhoides superuenientes, bonum / Aphorismus XII. A diuturnis sanato haemorrhoidibus, si una non seruatur, periculum aquam inter cutem, uel tabem aduenire
| 935 Aphorismus XIII. A singultu habitum sternutatio superueniens liberat
| 937 Aphorismus XIIII. Ab aqua inter cutem habito, si aqua à uenis in uentrem defluxerit, soluitur morbus
| 938 Aphorismus XV. A longo alui profluuio habito, spontaneus uomitus superueniens morbum soluit
| 939 Aphorismus XVI. A morbo laterali uel pulmonia habito, alui profluuium adueniens, malum
| 940 Aphorismus XVII. Lippientem alui profluuio corripi, bonum
| 941 Aphorismus XVIII. Uesica discissa, aut cerebro, aut corde, aut septo, aut aliquo ex tenuioribus intestinis, aut uentriculo, aut iecore, letale est
| 945 Aphorismus XIX. Quum discissum fuerit os, aut chartilago, uel neruus, aut genae particula, tenuis, uel praeputium, neque augetur, neque coalescit
| 948 Aphorismus XX. Si in uentrem sanguis praeter naturam effunditur, necesse est suppurari
| 949 Aphorismus XXI. In insanientibus si uarices, uel haemorrhoides superuenerint, insaniae solutio
| 951 Aphorismus XXII. Quaecunque rupta ex dorso ad cubitum descendunt, uenae sectio soluit
| 952 Aphorismus XXIII. Si timor, atque moestitia longo tempore habentes perseuerent, ex eo atra bilis significatur
| 955 Aphorismus XXIIII. Si quod intestinorum gracilium disscindatur, non coalescit / Aphorismus XXV. Erysipelas ab exterioribus uerti ad interiora non est bonum, ab interioribus autem ad exteriora bonum
| 956 Aphorismus XXVI. Qui in febribus ardentibus tremores fiunt, delirio soluuntur
| 958 Aphorismus XXVII. Quicunque suppurati, at aquam intercutem patientes uruntur, aut secantur, si pus, aut aqua uniuersim effluxerit, omnes moriuntur
| 961 Aphorismus XXVIII. Eunuchi neque podagra laborant, neque calui fiunt
| 965 Aphorismus XXIX. Mulier podagra non laborat, nisi menstrua defecerint
| 966 Aphorismus XXX. Puer podagra non laborat, ante usum uenereorum
| 967 Aphorismus XXXI. Dolores oculorum meri potio, aut balneum, aut fomentum aut uenae sectio, aut medicamentum epotum soluit
| 973 Aphorismus XXXII. Balbi ab alui profluuio maxime capiuntur
| 976 Aphorismus XXXIII. Qui acidum eructant, non ualde morbo laterali corripiuntur
| 978 Aphorismus XXXIIII. Quicunque calui sunt, his magnae uarices non fiunt: quibus uero caluis uarices magnae superueniunt, hi rursus capillati fiunt
| 979 Aphorismus XXV. Aqua inter cutem laborantibus, tussis superueniens malum
| 981 Aphorismus XXXVI. Difficultatem urinae uena secta iuuat, secare uero interiores
| 982 Aphorismus XXXVII. Ab angina habito, si tumor fiat in collo, bonum
| 983 Aphorismus XXXVIII. Cancros occultos omnes melius est non cuare. Curati enim cito pereunt, non curati uero longius tempus perdurant
| 986 Aphorismus XXXIX. Conuulsio fit, uel ex repletione, uel inanitione, ita uero & singultus
| 990 Aphorismus XL. Quibus dolor circa ilium fit absque inflammatione, his febris superueniens morbum soluit
|
|
Nombre de pages : 1307 1-1000
|
|
|
| 12, rue de l'Ecole de
Médecine - 75006 PARIS - Tél. 01.76.53.19.51 - Fax. 01.44.41.10.20 -
Contact : Contact :
info-hist@biusante.parisdescartes.fr |
|
|
|
|
|